De meesten van ons leven met de helft van zichzelf. De andere helft, ons donker, stoppen we weg. Toch zit juist daar een enorme rijkdom.
Wat heb je nodig om het totale leven te ontmoeten? ‘Niets’ is een geweldig antwoord, net zoals ‘alles’ dat is. ‘De helft’ is wonderlijk genoeg het antwoord dat de meest mensen – onbewust – geven.
Er zit iets wonderlijks ingebakken in onze moderne comfortabele maatschappij. We hebben een diepe afkeer van alles wat niet verlicht is, van ons donker. Collectief zijn we ervan overtuigd dat het leven pas echt rijk is als we de helft hebben uitgebannen. Reclames laten je stralende mensen zien, films vertellen steeds weer hetzelfde verhaal, het goede dat het kwade overwint.
Het zijn niet alleen Coca-Cola en McDonald’s die eeuwig geluk beloven als je hun producten consumeert. Spirituele leraren en boeken verkopen precies hetzelfde product, alleen in een iets heiligere verpakking. Adem op de juiste manier en je bent altijd in vrede, zing de juiste mantra’s en je ontmoet pure liefde. Als je maar lang genoeg stil zit, blijft alleen je licht over, is de belofte. Leraren met enorme ego’s vertellen je dat je je ego kunt en moet overwinnen als je echt wilt ontwaken. Hoe dan ook – desnoods met geweld – moet het donker verbannen worden.
Overal klinkt dezelfde mantra, de helft van wat je bent is niet oké, weg ermee!
Licht bestaat niet zonder donker
Yang en yin, licht en donker bestaan niet zonder elkaar. Er is geen licht zonder donker, zoals er geen donker is zonder licht. Je kunt niet verwachten dat als je de ene kant van de munt vernietigt, alleen de andere kant overblijft. De hele munt verdwijnt.
De pure uitdrukking van yang, het mannelijk principe, is de zon, ook wel Vader Zon genoemd. Zijn energie explodeert van binnen naar buiten. Zonder enig excuus schijnt hij zijn licht het universum in. Hij vraagt niet of het te heet is of te fel, houdt zich niet in om rekening te houden met je gevoelens. De pure uitdrukking van yin is de aarde, Moeder Aarde. Ze ontvangt in volledige overgave het licht van de zon. Ze is zonder enig oordeel. Wie je ook bent, waar je ook vandaan komt of wat je ook hebt gedaan, ze draagt je zonder enige twijfel. Zelfs degene die zijn best doet om haar te vernietigen is welkom bij haar.
Dat wat we leven noemen, ontstaat uit de ontmoeting van licht en donker. Als we een fractie dichter bij de zon zouden zijn, verbranden we. Net iets verder weg en het is te koud en donker voor de magie van leven. Energie is de ontmoeting van licht en donker, van positief en negatief. De batterij van je telefoon heeft letterlijk een plus- en een minpool. Door die twee met elkaar te verbinden ontstaat er stroom en kun je bellen, appen, surfen en scrollen.
Licht zonder donker heeft geen stevigheid, is zonder fundament. Als je alleen je licht durft te ontmoeten zul je bij de minste of geringste tegenslag omvallen. Alle schitterende spirituele pracht is waardeloos zonder wortels in het donker.
Echte kracht is kwetsbaar
Laten we eerlijk zijn, we zijn watjes. De reden dat we zo snakken naar geluk, succes en verlicht worden, is omdat we denken te zwak te zijn om met de obstakels van het leven om te gaan. Maar je bent niet zwak. Je bent oneindig sterk, adembenemend krachtig. Alleen ziet echte kracht er niet uit als de clichés die reclames, goeroes en spirituele boeken beloven. Echte kracht is gemaakt van fragiele kwetsbaarheid. Echte kracht is de schoonheid van je twijfels, de parels van je tranen, de verdwaaldheid van je depressie.
Geluk verkoopt weliswaar als een tierelier, maar het is een grove belediging van de enorme rijkdom die je bent. Waarom zou je genoegen nemen met zo iets onbeduidends als geluk. Wat je bent is zo oneindig veel meer dan dat. Toch is de kans groot dat je liever naar een workshop over licht gaat dan over donker. Zolang je met maar de helft van jezelf leeft, zul je je altijd incompleet blijven voelen, zal het leven armoedig en ontoereikend zijn.
Heel zijn: houden van alles wat je bent
Donker is niet je slechte of mislukte kant die overwonnen moet worden, maar de ongeziene helft van je rijkdom. Heel zijn, heel leven, is het lef om te houden van alles wat je bent. Niet alleen van je licht maar ook van je donker. Net zoveel te houden van je zekerheid, vertrouwen, sereniteit en zelfloosheid als van je twijfels, wantrouwen, seksuele verlangens en prachtige egoïsme. Werkelijk durven te houden van alles wat je bent, zelfs van je gebrek aan zelfliefde! Ook dat is deel van je oneindigheid.
Wat je bent is geen fout die gefikst moet worden. Je bent Goddelijk. Niet zoals je ooit zult worden, maar precies zoals je nu bent. Stop met worden, stop met wachten op een beter morgen. Het leven is nu. Alles wat je zoekt, is hier, wie en waar je nu bent.
Er is niets mis met je. Je hoeft niet te wachten totdat je er eindelijk bent. Geen enkele van je gevoelens is verkeerd of hoeft getransformeerd te worden. Ook al heb je je hele leven iets anders gehoord en ben je iets anders gaan geloven, je bent goddelijk, adembenemend mooi.
Volg je absurdste dromen en verlangens. Misschien moppert alles in je, terwijl je de buitenwereld een glimlachende karikatuur laat zien. Breek dat masker in duizend stukken en mopper uit het diepst van je zijn. Mopper met alles wat je bent. Ik ontmoet duizend keer liever je eerlijke mopperende zelf dan een oppervlakkig vriendelijk masker.
Het sprookje van zuiverheid
Je bent niet pas compleet als je alle boeken van Nisargadatta of Yogananda van buiten kent. Niet pas als je je in de meest onmogelijke yoga poses weet te wringen, naar India of Zuid-Amerika reist en alle edities van Inzicht hebt gelezen. De invloed van de kerk lijkt niet zo groot meer, maar het idee dat we zondig geboren zijn zit nog diep in ieder van ons ingebakken. Alleen als we hard ons best doen, zuiver en braaf genoeg zijn, komen we op een dag in de hemel. Hoe dat braaf en zuiver er precies uitziet, is voor elke spirituele en religieuze stroming anders, maar altijd voorwaardelijk. Alleen als … ben je goed genoeg.
Het is een sprookje dat duizenden jaren lang verkocht is door vooral mannelijke leiders, die doodsbang waren voor de enorme kracht van het vrouwelijke. Overgave, vertrouwen, inefficiënt, vertragen en donker zijn vloekwoorden. Liever zijn we 365 dagen succesvol, staan we altijd in onze kracht, stralen we ons licht, zodat we onze shit niet hoeven aan te kijken.
Durf je hele zelf te ontmoeten
Alles wat nieuw is, elk lied, elk schilderij, elk gedicht, elke uitvinding, komt voort uit niet weten. Het klinkt misschien onmogelijk, maar durf te houden van alles wat je toe nu toe probeerde te overwinnen of weg te stoppen. Durf je angsten echt te ontmoeten, voel het vuur van je woede, laat je meest perverse verlangens vrijelijk door je lijf stromen en kus de enorme kracht van je jaloezie. Het zal je niet vernietigen of verslinden, maar je laten voelen hoe oneindig je werkelijk bent. Verstop je niet langer, het is je onwaardig. Durf halsoverkop verliefd te worden op jezelf. Niet als een flauwe egotrip, maar omdat je het wonder dat je bent weer durft te zien.
Het lastige van donker is dat het geen oplossing biedt, geen houvast geeft. Donker vraagt het weten los te laten en in vertrouwen dat wat is te ontmoeten. Al je (spirituele) kennis is waardeloos. Donker belooft niets, maar is compleet eerlijk. In het ontmoeten van je donker, van je shit, je schaduwkant, van alles wat je zo goed verstopt achter je masker van lief en aardig, verdwijnt elke mogelijkheid van een spirituele bijpas. Mooie woorden, prachtige gewaden en gebeden verliezen elke betekenis in het donker van de aarde. In het diepst van het donker straalt je prachtige naakte zelf, de ongeziene helft van je heelheid.
