Een najaarsdag, ergens tussen herfstbladeren en een nieuwsgierige kat die in- en uitloopt. Dit is een van mijn eerste podcasts, over mijn eerste boek.
Patrick Kicken was jarenlang een van de bekendste stemmen van Nederland, eerst bij 3FM, daarna bij Radio Veronica. Vol humor, vol energie. Tot hij in een burn-out belandde, ontdekte dat succes en geluk niet hetzelfde zijn, en het roer radicaal omgooide. Sinds 2008 maakt hij podcasts over non-dualiteit, bewustzijn en zingeving — waaronder Leven zonder stress en Praten over Bewustzijn (met Paul Smit). Hij interviewde Eckhart Tolle, Mooji, Vera Helleman, Michael Pilarczyk en vele anderen.
We kenden elkaar nog niet toen hij me uitnodigde. Via Rinus van Warven hoorde hij over mijn boek — Mijn hart heeft geen haast — en Patrick herkende iets in het verhaal.
Waar we het over hadden
De prijs van succes. We hadden het over mijn tijd als muziekproducer. De top 10 in Amerika, gouden platen. Ik dacht dat als ik succesvol zou zijn, ik mensen zou ontmoeten vol inspiratie en wijsheid. Dat bleek niet zo te zijn. Hoe succesvoller het werd, hoe eenzamer. Mensen plaatsten me op een voetstuk. De verbinding die ik zocht, twee mensen die echt het leven willen ontdekken, kwam niet. Patrick herkende het uit zijn eigen radiotijd: juist de grootste artiesten die hij interviewde, Lenny Kravitz, Bryan Adams, snakten naar gewoon contact.
De illusie van afgescheidenheid. Het is onmogelijk ooit echt te weten wie een ander of wijzelf zijn. Ik heb geen idee wie Patrick Kicken werkelijk is. Het enige wat ik kan zien, is hoe ik jou of hem zie, niet hoe het echt is. Elk ander mens ziet jou weer anders dan ik. Er is niet één versie van jou. Er is niet één versie van mij. In mijn boek schreef ik: “Er is maar één waarheid, en die is uniek voor ieder van ons. En zelfs dat is waarschijnlijk niet waar.”
Vrije wil en de rivier. Koos ik bewust voor wereldhits, of kreeg ik ze cadeau. Een onmogelijke vraag om te beantwoorden. Zoals een rivier die van een berg naar zee stroomt. Kun je zeggen dat de rivier kiest? Er liggen stenen die het dwingen naar links of naar rechts te gaan. Maar het is onvermijdelijk dat het in de zee uitmondt. De rivier stroomt gewoon, zonder te denken: wat is mijn doel?
Wat depressie brengt dat succes niet kan. Toen mijn zoontje klein was, huilde hij veel ‘s nachts. Ik kan slecht tegen weinig slaap. Elke keer dacht ik: ik kan dit niet meer. Maar tot mijn verbazing kon ik het elke keer wel. Ik ontdekte dat ik zoveel meer liefde had dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Misschien waren mijn successen wel het slechtste dat me kon overkomen, en was zijn huilen het beste. Het wonderlijke is: we weten het niet. Het is zoals het is.
Het wonder dat we zijn. We zijn geobsedeerd door wat we moeten worden. Een baby leert lopen en papa en mama applaudisseren. Op school leren we dat hoe beter je hoofd werkt, hoe meer je bent. Maar wat nu als onze twijfels, onze angsten, onze onzekerheden net zulke grote wonderen zijn? Zelfs onszelf als incompleet zien is deel van onze compleetheid. Hoe wonderlijk dat ook klinkt.
De valkuil van spiritualiteit. Het verhaal van ons denken vertelt ons dat we nooit barmhartig genoeg zijn. Of stil genoeg. Nooit hebben we lang genoeg gemediteerd. “Je zult nooit Ramana Maharshi zijn.” Dat klopt. Wat als wie je nu bent, precies is wie je bedoeld bent om te zijn?
We hebben allemaal een haarscherpe ingebouwde GPS. Het probleem is alleen dat we niet op het display van ons eigen, maar van andermans GPS kijken. Iemand die een heel andere bestemming dan de onze heeft ingevoerd.
Een fragment
We zijn zo bang om niet goed genoeg te zijn, dat we voorbijgaan aan hoe wonderlijk het is dát we überhaupt leven. Dat we ademen. Dat we onszelf als incompleet kunnen zien. Misschien is dat wel het grootste wonder van allemaal — dat we dit kunnen twijfelen, dat we ons dit kunnen afvragen. Niet ondanks onze menselijkheid zijn we een wonder. Dankzij haar.
Het boek waar we over spraken
Mijn hart heeft geen haast was mijn eerste boek. Het gaat over non-dualiteit, de stilte onder het leven, en de rijkdom van mens zijn — met alles wat daarbij hoort, ook het ongemakkelijke. Later volgden Donker, de ongeziene helft van heel zijn en Heel, die de thema’s uit dit gesprek verder uitwerken.
Meer over mij: over Joris.


