Hoe graag ik ook dans met anderen,
er is geen dans buiten mezelf.

uit: Donker, de ongeziene helft van heel zijn

In deze tijd. De wereld staat in brand. Idioten staan aan het roer.

De wereld die we ontmoeten, is deels daar, maar vooral hier, bij onszelf. Ik zal nooit weten hoe jouw wereld eruitziet, omdat ik niet door jouw ogen kan kijken. Net zomin als jij door de mijne ziet. Het is letterlijk onmogelijk om ooit de wereld objectief te zien.

Nog vervelender. Net zoals jij, zal ik ook nooit mezelf zien. Simpelweg omdat we altijd wegkijken van onszelf.

Maar overal om me heen, zie ik de reflectie van wat ik ben. Ik kan niet verder kijken dan mijn blik. Wat ik ‘de wereld’ noem, is een beetje van daar, maar vooral veel van hier. Wat ik ben is wat de dag kleurt.

Zo buiten, zo binnen. Zachtheid, dans en jezelf durven ontmoeten.

En heb ik de wereld toch lief? Herken ik mijn reflectie in alles wat adembenemend mooi is? Maar ook in alles wat rauw voelt, wat pijn doet, wat ondraaglijk is?

Hoe meer ik mijn best doe om scherp te zien, hoe nauwer mijn blik. Ik zie weliswaar meer detail, maar minder van het geheel. Als ik durf te ontspannen, durf te vertrouwen, hoe onmogelijk dat soms ook lijkt, opent mijn blik zich. Zie ik steeds meer van de oneindigheid die ik ben.

Hoe graag ik ook dans met anderen, er is geen dans buiten mezelf.

Ik ben altijd mijn eigen danspartner. Het zijn mijn benen die houterig of elegant bewegen. Durf ik ze te vertrouwen, zelfs als mijn knieën pijn doen? Durf je jezelf te vertrouwen, ook als het schuurt?

De dans is niet om de wereld te redden. Niet om verontwaardigd je stem te laten klinken. Maar om jezelf in zachtheid te ontmoeten. En daarmee, als vanzelf, ook de ander. Om te durven blijven, zelfs als alles in je weg wil rennen. Om de rijkdom die je bent in alle diepte te leven.

Uit Donker: Zo buiten, zo binnen

Zodra je beseft
dat jij niet ‘hier’ bent,
maar ‘hier’ in jou is,
valt elke noodzaak
om iets buiten jezelf
te veranderen weg.
Er is geen buiten jou.

Er is een raadgever die 100 procent eerlijk is en je precies laat zien wat je gelooft in het diepste van je zijn. Je hoeft er niet ver voor te zoeken, je ontmoet het elke dag, elk moment. Zo buiten, zo binnen.

Het heet de realiteit.

Het is ontnuchterend en confronterend. Echt wakker leven betekent te stoppen met de onzinverhalen die we onszelf vertellen. De realiteit zoals ik die ervaar, is exclusief voor mij. Voor jou is het totaal anders. De complotten die ik denk dat de regering smeedt, zijn de complotten in me. De liefde die ik zie, is de liefde in me. De angst die ik voor de toekomst heb is van mij persoonlijk, geen moment is het waar.

Zo buiten, zo binnen maakt spiritualiteit praktisch en precies. Je hoeft niet te gokken of diepe complexe interne processen aan te gaan om te ontdekken wat je gelooft – dit is trouwens geen of/of, sommige methodes om naar binnen te keren zijn erg waardevol. Wil je weten wie je bent, zonder de mooie verhalen die je jezelf voorhoudt, dan hoef je alleen maar om je heen te kijken. Alles om je heen is je spiegel, eerlijk en direct. Zo buiten, zo binnen.

Uit: Donker, de ongeziene helft van heel zijn. Lees meer over het boek Donker…