Ben je ook zo moe van het jezelf steeds te moeten ‘fixen’? Het lijkt wel of we altijd beter, krachtiger of spiritueler moeten worden. Er moet eerst nog iets geheeld of een oude pijn overwonnen worden.

In reclames, films en op sociale media zie je lachende perfecte gezichten. Mensen die hun successen delen, hoe gelukkig ze zijn, hoe inspirerend hun leven is. Soms lijkt het wel of je de enige bent die worstelt, twijfelt of het af en toe niet weet. Nooit ben je zo bijzonder als een ander, je leven is veel te druk of juist te saai.

Wat als je weer gewoon mens mag zijn? Of is dat niet zo gewoon meer?

Mens zijn is geen karikatuur uit een film. Mens zijn is niet de heilige goeroe die onaangetast op een berg zit. Mens zijn is lelijk, rauw, doet pijn, breekt je hart keer op keer. Mens zijn is net zoveel ‘donker’ als ‘licht’, soms eenzaam, soms verbonden. De façade van zekerheid is niets dan een gedateerd dun plastic laagje.

Stop met fixen

Jezelf fixen, je bent al heelWat als je ‘zomaar’ stopt met jezelf en anderen proberen te fixen? Natuurlijk blijf je leren, ontdekken, spelen, maar niet langer omdat je van onheel naar heel moet.

Hoe meer je onvoorwaardelijk van jezelf durft te houden, hoe makkelijker het wordt om dat ook naar anderen toe te doen. Het is een simpele wetmatigheid, hoe meer je jezelf vertrouwt, hoe meer je het totale leven vertrouwt. Spreek anderen, maar vooral jezelf, niet langer aan op fouten, maar vanuit compassie. Omarm jezelf, zoals je ook zou doen bij een kind dat gezien en geliefd wil worden.

Er is niets mis met je, je bent niet gebroken, hoe vaak je het ook anders hebt gehoord (of tegen jezelf zegt). Je hoeft het niet eerst te verdienen voordat je er mag zijn. Je mag je ruimte innemen, precies zoals je nu bent. Klop jezelf op je schouders, voel hoe krachtig je bent.

Ik wil je menselijkheid ontmoeten, je gebroken hart, je verborgen angsten, alles wat je bent. Daar helen we elkaar, alsof die harde schil om ons heen steeds een beetje smelt. Laten we elkaar eraan blijven herinneren dat we genoeg zijn, meer dan genoeg.

Een groot deel van mijn leven was ik onderweg naar het perfecte morgen. Morgen ben ik krachtiger, morgen ben ik liefdevoller, morgen ben ik eindelijk genoeg.

Herken je dat?

Ben je ook zo moe van het rennen? In mijn nieuwe boek ‘Donker, de ongeziene helft van heel zijn‘ schrijf ik erover. Misschien heb je behoefte aan een persoonlijk gesprek in de vorm van een coaching sessie. Je bent welkom met alles wat je bent. Neem direct contact op.